Sie sprechen gut Deutsch! Wirklich? Danke.
We waren neergestreken in een strandtent aan zee bij Castricum om te genieten van de eerste zomerse dag in mei, achter het glas, en met een heerlijke cappuccino. Het terras zat al ongeveer vol, althans de plekjes in de zon. Een oudere dame vroeg of die plek op de hoek nog vrij was; natuurlijk. Setzen Sie sich, want ze sprak Duits. Sind Sie alleine?
Al snel ging het gesprek over Ferien in Holland, en of wij al eens in Münster waren geweest. Jazeker, al tweemaal. Als oplettende leerlingen wisten we nog van de vrede van Münster, einde van onze tachtigjarige oorlog en voor de Duitsers de dertigjarige oorlog. Vier en vijf mei moesten nog komen dus die emoties van de 2de wereldoorlog kwamen niet in ons op. Bovendien hebben we gewoon Duitse vrienden, spreken op de camping in Kroatië overwegend Duits en mijn vrouw heeft zelfs jarenlang lesgegeven in het Duits.
De serveerster kwam de bestelling opnemen; of het op één rekening kon. Gretchen (zal ik haar maar noemen) wilde zelf betalen maar dat was een probleem want er kon maar één rekening op een tafel staan. Dus wij bestelden nog wat en rekenden tegelijk af zodat de tafel weer “vrij” was, althans in het systeem, en Gretchen haar bestelling kon doen. Briljante oplossing leek het toen. Achteraf en na een boeiend gesprek hadden we met plezier ook haar consumptie betaald, maar dat is vaak met wijsheid achteraf. Even later op terugweg fietsend naar de camping werden we voorbij gestoven door Gretchen op haar elektrische fiets. Gute Reise, eine angenehme Ferien, und noch vielen Dank.
Zo kan het na 80 jaar ook. Bovendien was ze drie jaar jonger dan ons en een leuk mens bovendien.
Evert Ruiter mei 2026
Meer columns
