Er zijn herfstmensen, ik zeg dit enigszins verbaasd, omdat ik mij er niets bij kan voorstellen. Het is gelukkig prachtig nazomerweer geweest, zodat we nog lekker naar buiten konden. Herfst betekent voor mij koude kille ochtenden, alles nat, overal spinnenwebben, vallende bladeren, heel veel regen, storm, vroeg donker, verwarming weer aan, enz. enz. U wijst mij vast op het feit dat de herfstbladeren in de zon zo mooi zijn, maar u merkt wel, ik ben geen herfstmens. Ik zie ze alleen nat op de weg liggen.
Er zijn vriendinnen die het heerlijk vinden al vroeg de gordijnen dicht te doen, kaarsjes aan te steken en zich te hullen in de lange herfst en wintermaanden. Dat wat de Scandinaviërs “hygge” noemen. Ik heb opgezocht wat het betekent: zacht kaarslicht, een haardvuur, gedimd licht en een warme deken, urenlang tafelen met vrienden onder het genot van een zelfgemaakt diner, een spelletjesavond met het gezin, of met een kop thee en een goed boek op de bank zitten, maar het mag ook warme chocolademelk, koffie en gebak zijn. Klinkt zeker aangenaam, de natuur staat een half jaar stil, wij doen mee.
Bovendien is het ook praktisch, zeker gezien de hoge energieprijzen. Het wordt ’s avonds al behoorlijk fris in huis. Het dekentje is dan niet meer alleen gezellig, maar heel noodzakelijk. Kaarslicht geeft warmte en ook warme drank voelt goed aan. Om in deze positieve trant door te gaan, de kruidnoten liggen overal in de winkels (nieuwste trend martini espresso), de tuincentra maken reclame dat alle kerstafdelingen gereed zijn, in de gratis supermarktmagazines staan volop recepten voor stampotten, de feestmode verschijnt in de etalages en ik heb zelfs in tuinen al de eerste sfeervolle buitenverlichting gezien. De boze buitenwereld uitsluiten heeft zeker voordelen. Het nieuws stemt niet gelukkig, alleen maar geweld en oorlog, waar moeten we tegenwoordig niet bang voor zijn. Als zelfs Albert Heijn al wordt gehackt, wat komt hierna?
Nu ik dit alles zo schrijf en erover nadenk, laten we de herfst voortaan maar overslaan. Van de zomer zo de winter in. Kale bomen zijn niet zo erg, daar komen in het voorjaar weer bladeren aan.
Marianne Ederveen
Meer columns
