Het  kostbare in jouw bestaan…

Voorop in het leven staan ” je primaire levensbehoeften”.

– je woonsituatie, – voldoende zorg; – geld; – veiligheid; – je gezondheid !
Voor de een vanzelfsprekend, voor de ander een echte zorg.
  Als KBO   gaan we daar ook op in met thema middagen en informatie ( zie ook verderop)

En dan.. wat is nu  heel kostbaar? 

Vrijheid! Autonomie,
je eigen keuzes kunnen  maken.
Dat doet je goed.

En ook wij als ouderen willen
zo lang mogelijk zelfstandig  zijn.

Op de vraag:  Wie ben jij?
noem je vaak
voornaam en je beroep
wat je presteert, doet, bereikt..
Daardoor  tel je mee
Dat geeft je een goed gevoel,

Maar daarmee kun je ook op grenzen stoten.

Nadruk op vrijheid en autonome  kan je ook
wantrouwig en eenzaam maken. 
Nadruk op “presteren” kan jongeren te veel worden, ze  een burn-out bezorgen,

En wij ouderen kunnen ons “afgedankt”voelen.
“Wie ben ik nog? “

En..de grotere kring
om ons heen..

Jij, je eigen gezicht tussen anderen..
Je mag  er ook zijn, meedoen,
je ( hopelijk) thuis voelen,
iets betekenen als vrijwilliger,

Kostbaar is óók  wat diep in je hart leeft,  en je houvast geeft.

jouw liefde, jouw gedrevenheid, jouw  hoop met  “en toch” ..
Ouder worden betekent daarbij dat je vaker moet loslaten.
Maar  na een tijd  ervaar je soms ook nieuwe groei! ( zie  verhaaltje)
.
Zijn dat ook  vonken van Gods Geest  die ons raken?
Je ( misschien zoekend) geloof  dat  toch kracht, rust vertrouwen geeft?
Dat je eigenlijk wilt blijven voeden?  Bv. met bronnen?

Als je leven iets krijgt van een  verwarde kluwen..

Een nieuwe draad vind je misschien
als klikt op een andere pagina:

Krachtig kwetsbaar  kansen..