Gelovig rond het sterfbed..

Je beleeft  rond het sterfbed vaak een eigen verbondenheid met elkaar
van verdriet, maar ook dankbaarheid.
van  van loslaten: “het is goed zo”  “ga nu maar” van vergeven,  van loslaten

.Als gelovige reikt  die  verbondenheid ook naar God..
Het heeft iets van je overgeven, je  toevertrouwen aan de Bron van alle leven

En daarbij kunnen gelovige  woorden, gebaren een eigen draagkracht hebben

De zieken zalving, of zegen,  bijbelteksten, of gebeden ,
of rustig een stuk van de de rozenkrans bidden…
Of een lied als Ave Maria, of “Laat mij u gaan ”  Of de psalm De Heer is mijn herder..
.
Een vader zei na de ziekenzalving , (omringd door zijn naasten) :
“Dit is nog mooier dan een verjaardag”
Of dat de zieke die al dagen niets meer zegt,
Ineens het onze Vader mee bidt..

.

Sterven: loslaten en toevertrouwen..
Liefde , verbondenheid tot over de dood…

Zie ook   ziekenzalving parochie  website