| Hoe is het zo gekomen?
De geschiedenis zal het leren. Maar wat zeker meespeelt:
Ongeveer vanaf 1900 werden in Nederland steeds meer verenigingen opgericht
om de óp te komen voor eigen belangen of om samen iets te doen met ontspanning, muziek of sport of toneel…
En dat gebeurde binnen de eigen vertrouwde grotere groep:
En zo werd bijna elke club of vereniging katholiek of protestants of algemeen.( we noemen dat de Verzuiling”).
Dit gaf vertrouwdheid en heeft op veel plekken bijgedragen aan emancipatie.
Denk maar aan de vakbonden, standsorganisaties, vrouwenbonden..
.
De kerk speelde daar op in.
Ze wilde – iets heel kostbaars doorgeven en – levend houden,
en dat was gemakkelijker in eigen club, met eigen kijk op het leven.
In de kerk hoorde je als kind en jongere: “Doe nu maar mee, dan ontdek je het kostbare wel”.
Het doet ook denken aan dat kinderliedje: “tussen Keulen en Parijs…. zo zijn onze manieren….
(en je zong mee, deed mee met de gebaren, en je voelde iets gezamenlijks.)
Emancipatie
Na de oorlog en de bevrijding groeide een verlangen naar “ doorbraak”,
emancipatie (letterlijk: je gaat weg uit jouw “mansio”= vaderhuis).
Weg uit de “eigen soms ook benauwde kring”.
Er kwam een golf van zelf verder kijken, ontdekken , je weg vinden.
Met nieuwe mogelijkheden: zelf kunnen kiezen rond studie, beroep., geboorteplanning, reizen, ontspanning enz.
Ook rondom geloof, en daar ging het op een eigen manier wringen:
We leerden als kind wel te luisteren (= gehoorzamen zonder tegensputteren)
Maar niet dat “luisteren” allereerst betekent:
nieuwsgierig proberen te verstaan wat er gezegd, gedaan wordt…
En de vertrouwde stem van de kerk
werd steeds meer ervaren als betuttelend, dwingend, als “moeten”.
Wanneer je 40/ 50 jaar geleden de sfeer thuis prettig wilde houden,
kon je beter niet over geloof praten.
Het veroorzaakte te vaak ruzie en pijn en soms jarenlang verdriet.
Het is niet zo vreemd om bij de ouderenbond die “K” liever vertalen als Krachtig..
Dit sluit ook aan bij de oproep van deze jaren: blijf krachtig en fit.
Maar is daarmee alles gezegd?
Je blijft ook zoeken naar waar het eigenlijk op gaat..
Zo maken we nu mee dat een aantal jonge mensen onbevangen ons geloof gaat verkennen..
.
( terug naar de vorige pagina) |