Er is geen gebruiker ingelogd

Advertenties
Column: In wat voor tijd leven we....

Column: In wat voor tijd leven we....

13-5 Zo langzamerhand is er weinig anders meer een onderwerp van TV opinie-programma’s, kranten en tijdschriften dan de Corona pandemie. Sinds de tweede wereldoorlog is er geen enkele gebeurtenis geweest die zulk een invloed op ons leven heeft gehad.

Beperking in onze bewegingsvrijheid, beperkingen in onze lijfelijke contacten met kinderen en kleinkinderen, het wegvallen van bioscoop- theater- en museumbezoeken en noem maar op. Daarnaast de continue angst met het Covid-19 virus te worden besmet en op een Intensive Care te belanden. De isolatie van onze leeftijdsgenoten en bejaardencentra en verzorgingshuizen. En misschien wel een van de heftigste beperkingen, het niet kunnen bijwonen van de begrafenis of crematie van familie, vrienden en kennissen. Al deze zaken belemmeren ons in het genieten van het leven. Vooral alleenstaanden worden hierdoor getroffen. Zelf zijn mijn vrouw en ik nog gezond en hebben we aanspraak aan elkaar.

Eens temeer is het in deze tijd duidelijk dat het hebben van hobby’s en andere activiteiten van groot belang is. Zo vermaken wij ons met onze tuin (pas een stuk omgespit en de dahlia knollen geplant), het lezen van een goed boek (voor hen die zich wat meer in de gevolgen van de huidige pandemie willen verdiepen, beveel ik het (her)lezen van ‘De Pest’ van Albert Camus aan), het doen van opruimklusjes die al veel eerder hadden moeten gebeuren, etc. Daardoor hebben wij ons nog geen minuut verveeld en komen eigenlijk tijd tekort.

In een club waarvan ik lid ben is gestart met het schrijven van een ketting brief. De voorzitter heeft de eerste geschreven en heeft iemand gevraagd om binnen 24 uur de volgende te schrijven. Dat gaat zo verder totdat iedereen aan de beurt is geweest. Nu na een aantal brieven kijkt iedereen er naar uit de volgende te kunnen lezen terwijl de schrijver zich met het schrijven van zijn brief toch weer een aantal uren heeft verpoost. In een andere club is afgesproken elkaar om de paar dagen op te bellen en te vertellen hoe het gaat. Je zit dan al gauw weer een uurtje aan de telefoon

Kortom door zoveel mogelijk bezig te zijn is het doorstaan van de coronapandemie veel gemakkelijker.
Natuurlijk zijn er ook mensen die helemaal niets om handen kunnen hebben omdat ze ziek zijn of geestelijk hebben ingeboet. Voor hen zouden wij, de relatief gezonden, moeten proberen iets te betekenen. Gelukkig vinden dergelijke activiteiten, meer in de dorpen dan in de steden, plaats.

En als u zich dan toch mocht vervelen, schrijf eens een column of reageer eens op een bestaande column. Dat kan ook bij de KBO.

Blijf gezond en volg de regels van de overheid.

Mei 2020
Leo H.D.J. Booij

Lees hier nog meer columns van Leo Booij.

terug naar overzicht