Je kunt het nooit helemaal regelen.
Maar wat zou je wensen,
of als het kan, nu al ruimte voor maken?
Het geeft rust én aan je zelf én aan je naasten
als je bepaalde zaken uitspreekt en nu waar nodig vastlegt
.
1 Er zijn een aantal praktische zaken die eigenlijk wel aandacht vragen:
.
a. een wils beschikking of levenstestament
b. wie je machtig je . als je ooit zelf niet meer kunt beslissen.. . c vragen aan een notaris rond bezit en erven
.
2 Als ernstig zieke ontmoet je vooral ook onze medische wereld
met steeds nieuwe ontwikkelingen en begrippen,
zoals Palliatieve zorg.. sedatie, euthanasie.
.
Een ouderen specialist gaf ons een verhelderende presentatie
.klik hier
En er is veel informatie te vinden op internet zie over palliatieve zorg.
ook bijvoorbeeld over nogal wat misvattingen misvattingen..
.
.
.3.de stervende zelf en de naasten. . Sterven.. Je weet nooit hoe het zal lopen, en wat je hebt meegemaakt is vaak heel verschillend.
Een hoog bejaarde die er veel onderzoek naar deed, zegt over zíjn wensen:
IK hoop op een “goede dood”
Dus zonder pijn of benauwdheid, niet eenzaam en niet gewelddadig”.
Als het kan , thuis met lieve naaste(n) bij zich….
En als de pijn te erg wordt, – heeft hij afgesproken met de arts-
dat hij medicijnen krijgt die je slaperig maken, waarna hij langzaam zal wegglijden en sterven. .
————————–
En over het sterven zelf zegt hij meer algemeen: In het begin van het stervensproces ben je heel helder.
Je kunt uit bed komen en heel goed praten met mensen.
En dan gaat je lichaam achterruit, – zoals het gaat met alle leven in de natuur-. .. Na een tijd krijg je een droge mond en word je steeds slaperiger.
Dan kun je niet meer uit bed komen en niet meer praten. Maar je bent er nog wel.
Als het kan
hopen de meeste mensen in een rustige warme omgeving te kunnen sterven, het liefst thuis
Met naasten bij je met hun vertrouwde stem,
Ze kunnen wat zeggen, wat voorlezen of lievelingsmuziek draaien.
Ja sterven is meestal een langzaam proces, . Het geeft ook te tijd om naar afscheid toe te groeien en bepaalde dingen te zeggen:
” Dank je wel , of misschien ook:sorry. Je hebt het volbracht. ”.. Het is goed Ga nu maar”.
Zo doodgaan vraagt wel dat je jezelf kunt overgeven..
Je moet passiviteit en machteloosheid toelaten.
Er is ook een misschien boeiende podcast met Manu Keinze,
een man die zijn leven lang ook betrokken is bij sterven Niet bang voor de dood
Hij zegt daar op het eind: de kans dat je bij sterven kunt zeggen:
sorry, ik vergeef je'”; dank je ; ik houd van je
.
4 ÉN .. Als je zelf vertrouwd bent met jouw geloof
kunnen kerkelijke woorden en gebaren daarbij een heel eigen betekenis hebben.
Ze verbinden je met het mysterie van GOD, dat verder reikt dan jouw bed en jouw kamer.
De zieken zalving, of zegen, bijbelteksten, of gebeden , of rustig de rozenkrans bidden..
De een zegt het niets, de ander geeft dit op een eigen manier
rust, overgave , vertrouwen op de Eeuwige..
.
Een vader zei na de ziekenzalving , (omringd door zijn naasten) :
“Dit is nog mooier dan een verjaardag”
Of dat de zieke die al dagen niets meer zegt,
Ineens het onze Vader mee bidt.
.
Sterven: loslaten en toevertrouwen..
Liefde , verbondenheid tot over de dood..
.
. Nb. los van wat hier staat: in de regio Arnhem-Liemers zijn ook een aantal informatie bijeenkomsten in 2026 zie “voorbereiding laatste levensfase”
.
5 er over praten.. is soms lastig.. Want hoe.. en wanneer..
