Er is geen gebruiker ingelogd

Column Paul Peters

Even voorstellen

Sinds enkele maanden ben ik voorzitter van KBO Gelderland. Vanuit die verantwoordelijkheid ben ik tevens afgevaardigde in de ledenraad van de Unie KBO. Laat mij direct voorop stellen dat ik enorm veel positiviteit tegenkom in deze organisaties. Mijn veelvuldige eerste contacten met de afdelingen/verenigingen geven mij dat zelfde beeld, heel veel positieve zorg voor elkaar, uiteraard niet altijd zonder problemen!
Met name die ‘zorg voor elkaar’, daar gaat het mij om! Ik kom daar zo dadelijk nog op terug…

In mijn arbeidzaam leven ben ik 33 jaren burgemeester geweest in een vijftal gemeenten. Een fascinerend beroep c.q. roeping! Uitgangspunt daarbij is voor mij altijd geweest: gelijkheid van alle personen, respect voor mensen van welke richting c.q. geaardheid en afkomst dan ook. Niemand uitsluiten van deelname aan onze samenleving. En aan iedereen vragen, en blijven vragen, om voor de ander respect te hebben en allen uit te nodigen om aan de samenleving zoveel mogelijk actief te blijven deelnemen. Dat is in onze samenleving de opgave voor eenieder, voor zover in eigen vermogen ligt uiteraard. Deze stelling is nu op de dag van vandaag uitermate actueel en belangrijk! Immers respect voor andermans mening sluit extremisme uit!! Een stelling die KBO-leden uitdragen in de praktijk, heb ik op vele plaatsen gemerkt.

Zoals gezegd, ik ervaar het werk van allen binnen de KBO als uitermate positief. ‘Zorg voor elkaar’ is een van de grote doelen binnen de zorg voor ouderen!
Het begrip ‘ouderen’ is wel door de tijd heen sterk veranderd. Bij de invoering van de AOW in 1957 door vadertje Drees, had het begrip ‘ouderen’ een beperkte inhoud. De mensen werkten tot hun 65ste. Op die leeftijd ging de AOW in en behoorde men tot de categorie ouderen. De levensverwachting was toentertijd echter 67 à 68 jaren. Dus was men in die tijd slechts voor 2 tot 3 jaren een oudere!

De invulling van het begrip ‘oudere’ is inmiddels drastisch veranderd. We spreken nu over senioren en men kan al voor het zestigste levensjaar tot deze groep behoren. We zien ook dat mensen gelukkig veel ouder worden. Zelfs honderd jaar oud worden is geen uitzondering meer! Mensen zijn ook veel mobieler tot op hoge leeftijd. Met andere woorden de senioren vertegenwoordigen een grote mobiele groep van onze bevolking, ik denk zelfs dat een derde van de totale bevolking een senior is.

Deze constatering legt ook een zware verantwoordelijkheid bij dit deel van onze samenleving! Immers het kan dan niet zo zijn dat het andere deel, dus de niet-senioren van de bevolking alleen kan beslissen over het wel en wee van de senioren. Nee, de senioren moeten zelf die verantwoordelijk durven te pakken door heel actief deel te blijven nemen aan die samenleving. Senioren moeten, indien mogelijk uiteraard, zoveel mogelijk PARTICIPEREN in die samenleving. Dit kan door deelname aan politieke, bestuurlijke en maatschappelijke discussies en zitting te nemen in verantwoordelijke organen. Bijvoorbeeld: in 2018 zijn er weer gemeenteraadsverkiezingen. Op gemeentelijk niveau wordt heel veel beslist over het wel en wee van de gemeenschap, zeker over de zorg. Het is uitermate belangrijk dat senioren aan deze discussie op lokaal niveau meedoen om aldus de belangen van de senioren gewogen in te brengen. Ook andere voorbeelden zoals het oprichten van gemeenschapshuizen in kleine kernen, zoals gebeurd is in Beek-Loerbeek en in Lobith -Rijnwaarden zijn uitermate belangrijk.

Maar het nemen van verantwoordelijkheden kan nog op heel veel andere terreinen. Ik wil deze discussie gaarne voeren met U allen! Het aandragen van voorbeelden vanuit de afdelingen/verenigingen kan waardevolle bijdragen geven aan het goed en zinvol functioneren van onze samenleving. Ik vraag u allen om in deze zin te participeren binnen onze KBO.
In deze zin wil ik gaarne voorzitter zijn van KBO Gelderland. Een gedeelde verantwoordelijkheid met U allen.

Paul Peters