Er is geen gebruiker ingelogd

Column Mariska van den Corput

#Doesrustig!

Ik erger me een ongeluk aan de huidige - en in mijn ogen enorm veranderde - mentaliteit in het verkeer.
De periode dat ik geen auto bezat kwam ik met scooter en OV daar waar ik wilde zijn. Tot een mooie oldtimer brandweerauto mijn pad kruiste en ik op slag verliefd was. Deze beauty ging ik ombouwen tot camper en ik gebruikte hem ook een tijdje voor mijn dagelijkse woon-werkverkeer.

Wat was ik blij dat er geen achterruit in zat en ik de mede weggebruikers die vonden dat ik te langzaam ging, niet hoefde te zien. Dat ze zich irriteerden aan mij bleek wel als ik ingehaald werd; dan kreeg ik een vernietigende blik mijn kant op. Gelukkig waren er ook veel mensen, en dan vooral kinderen, die mijn knalrode gevaarte wel konden waarderen en ik tover vaak een brede glimlach op hun gezichten als ik langsrijd. Een soort Dinky Toys in het groot.

Hoewel ik een bron van irritatie voor velen was, was er ook een soort van ontzag...ik zat namelijk in een grote, knalrode (pas op gevaar...), oerdegelijke en onverwoestbare bus met achterop een enorme oude ijzeren trekhaak die me zo beschermde dat ik waarschijnlijk niet eens zou merken als er iemand achterop zou zitten. Dat gaf een lekker gevoel.

Totdat ik besloot het rode gevaarte alleen nog voor vakantie en tripjes te gaan gebruiken en er een kleine blauwe Ford Ka bij kwam. Dat kostte minder aan benzine en was toch wat handzamer voor het woon-werkverkeer. En toen werd alles anders...ik noem het maar het Calimero-effect.

Het duurde niet lang voordat de eerste medeweggebruikers bovenop me zaten. Het leek wel of ik een magneet achterop had zitten. En nu had ik wel een achterruit dus kreeg ik ook alles mee wat er achter me gebeurde. Ze hingen er bovenop en als ik geen gas bij gaf knipperden ze met hun lichten en toeterden zelfs! Terwijl ik zelfs wat harder dan de toegestane snelheid reed!!

Ik onderga het een aantal dagen en dan ben ik het zat...dat geduw en gehaast...ben er helemaal klaar mee. Als het de volgende dag weer raak is, verminder ik mijn snelheid. Ze kunnen er niet langs en als ze weer afstand innemen versnel ik weer. Dat werkt. En als dat bij die hardnekkige weggebruiker niet werkt, trap ik hard op de rem. Dat zal ze leren. #Doesrustig!

Mariska v.d. Corput